Η Μάγισσα by Marcel Prévost

Featured

Η Μάγισσα by Marcel Prévost

(13 User reviews) 2019

By Betty Young Posted on Jan 14, 2026

In Category - Attention Control

Authors: Prévost, Marcel, 1862-1941 Published By : Prévost, Marcel, 1862-1941

Book Language: Greek

Okay, I need to tell you about this book I just finished. It's called 'Η Μάγισσα' by Marcel Prévost, and it’s not at all what I expected from a novel written in the late 1800s. Forget dusty old prose—this story grabs you. It’s about a woman, Jeanne, who everyone in her small French town calls a witch. But is she really casting spells, or is she just a fiercely independent person who doesn’t play by society’s rules? The whole village is whispering, pointing fingers, and getting worked up over things they don't understand. The real mystery isn't about magic potions; it's about why people are so quick to destroy someone who's different. It’s a tense, almost claustrophobic read that feels weirdly relevant today. If you like stories about outsiders and the mob mentality that can turn a community ugly, you should pick this up. It’s a short, powerful punch of a book.

Read "Η Μάγισσα by Marcel Prévost" Online

This book is available in the public domain. Start reading the digital edition below.

START READING FULL BOOK

Instant Access Mobile Friendly

Book Preview

A short preview of the book’s content is shown below to give you an idea of its style and themes.

εν ανάγκη, εις την υποστήριξιν της προς Ερυθραίαν υποχωρήσεως. Επώπτευε δε ταυτοχρόνως την πεδιάδα όπου, μεταξύ των κέδρων, συνωθούντο αι καλύβαι του χωρίου Γκουλλάμπα. Πολλοί, εντούτοις, αξιωματικοί το έκρινον απολύτως άχρηστον, και, πράγματι, δεν είχον κρίνει αναγκαίον ούτε να το συνδέσουν διά τηλεγράφου προς τους γειτονικούς σταθμούς. Ο διοικητής είχεν εμπιστευθή την θέσιν εις τον υπολοχαγόν Αλβέρτον Ναβόνη, όστις είχεν ιδιαιτέρως διακριθή εις την μάχην της Ντεμπραϊδά. Εκτός δε των υπολειμμάτων του 3ου και 4ου λόχου του 6ου Πεζικού, οίτινες κατά την μάχην εκείνην είχον χάσει όλους των τους αξιωματικούς, έδωκεν εις τον Ναβόνη και εκατοντάδα ιθαγενών διά να σχηματίση νέον λόχον και του προσεκόλλησαν τον ανθυπολοχαγόν Γκιουζέππε Λούντο, ελαφρώς τραυματισθέντα κατά την ιδίαν μάχην. Τούτο δε ουχί τυχαίως, αλλά διότι οι δυο ούτοι αξιωματικοί ήσαν φίλοι και σπουδασταί της Στρατιωτικής Σχολής της Μοδένας. Κατά τας τρεις πρώτας εβδομάδας του Οκτωβρίου, ο Λούντο δεν ηδυνήθη, λόγω του τραύματός του, ούτε να ιππεύση ούτε να κινηθή από το οχυρόν. Εδίδασκε δε από της κλίνης του τους ιθαγενείς εθελοντάς τη βοηθεία ενός Χασσάν, υπαξιωματικού εκ της φυλής των Ασκαρί. Ο Ναβόνη ωργάνωνε την άμυναν και ενήργει ανυχνεύσεις, μέχρις ου ηδυνήθη να τον βοηθήση και ο Λούντο. Συνεπώς, εβλέποντο μόνον το βράδυ. Συνέτρωγον τότε και κατόπιν έπαιζαν, ο Ναβόνη βιολί και ο Λούντο φλάουτο. Μεσούντος του Νοεμβρίου εγνώσθη ότι ο Μακαλλέ με το 3ον τάγμα είχε πολιορκηθή εις τα ΝΑ υπό πολυαρίθμου σώματος Χοάνων και εγίνετο σκέψις να εγκαταλειφθή, αν δεν καθίστατο δυνατή η έγκαιρος ενίσχυσίς του εξ Αντάγκα-Χαμούς. Εις την σκηνήν των, οι δυο αξιωματικοί, παίρνοντες καφέ, που τους παρέθεσεν ο γιγάντιος εκ Σαρδηνίας υπηρέτης του Λούντο, Μαλιάτο, συνεζήτουν περί του μέλλοντος της εκστρατείας, αφ' ού ο Λούντο ετύλιξε το πάσχον σκέλος διά κουβέρτας προς αποφυγήν της βαρείας νυκτερινής υγρασίας. — Υποπτεύομαι πολύ, έλεγεν ο Λούντο, τους ιθαγενείς που μας τριγυρίζουν, ως πλανόδιοι δήθεν έμποροι• φοβούμαι ότι κατασκοπευόμεθα. Ο εκ Βενετίας τραχύς υπαξιωματικός Γκάμπα τους επλησίασε κατά την στιγμήν εκείνην και έλαβε τας αναγκαίας διά την επιούσαν διαταγάς. Αίφνης αντήχησαν έξωθεν κραυγαί διαπεραστικαί και γέλωτες. — Τι συμβαίνει; ηρώτησεν ο Ναβόνη τον Μαλιάτο, προσελθόντα διά να φέρη λυχνίαν. — Είνε η μικρούλα η Νίμπα, εκείνη η μαϊμού, την γνωρίζει ο κύριος ανθυπολοχαγός. Την πειράζουν οι άνδρες, και φωνάζει. — Την γνωρίζεις Λούντο; — Ναι, κάποτε μου την έδειξαν. — Ο υπολοχαγός μου επιθυμεί να την οδηγήσω εδώ; έκαμεν ο Μαλιάτο. Χωρίς δε ν' αναμείνη εντολήν, έσπευσε να προσαγάγη την πραγματικήν εκείνην ανθρωπομαϊμού, τυλιγμένην κατά το ήμισυ μέσα εις ποικιλόχρωμα κουρέλια. Το χρώμα της ήτο όμοιον με ξύλον δρυός στιλβωμένον, ανοικτότερον από το σύνηθες των Αβησσυνίδων και τόσον στιλπνόν, ώστε το φως της λάμπας αντηνακλάτο επ' αυτού. — Εμπρός, δείξε τη μούρη σου. Και χαιρέτησε τους κυρίους αξιωματικούς, είπεν ο γιγάντιος Μαλιάτο. Αλλ' η ουλόθριξ πίθηκος εμόρφασεν, εμαζεύθη, εκουβαριάσθη εφ' εαυτής. Ο γίγας της ήρπασε το χέρι δι' ού εκάλυπτε την μορφήν της και την απεκάλυψε με την λεπτήν της φυσιογνωμίαν τους στρογγύλους ώμους, τα προτεταμένα στερεά στήθη. Εκμανείσα διότι την είχε ξεσκεπάσει, διεξέφυγε του Μαλιάτο μ' ένα πήδημα, είτα δε, ορμήσασα κατά της χειρός του, εδοκίμασε να την δαγκάση, μόλις δε ούτος επρόλαβε να την αποσύρη. Ο Λούντο, ο Ναβόνη καί τινες άνδρες προσελκυσθέντες υπό της σκηνής αυτής, εξερράγησαν εις γέλωτας. Ήδη η μικρά, εν επιφυλακή πάντοτε, και ετοίμη να πηδήση παρετήρει τον Μαλιάτο υπογρυλλίζοντα. — Άφησέ την; έλα! έκαμεν ο Λούντο. Η παιδίσκη εκύλισε τους ιομέλανας οφθαλμούς της επί του αξιωματικού και αμέσως η μορφή της ήλλαξεν έκφρασιν. Ηνωρθώθη θαρραλέως, και εμειδίασεν επιδείξασα τους λευκούς της κοπτήρας. Και είπεν, ιταλιστί, αλλά με τόνον παράδοξον και αρκετά όμοιον με τον τόνον πού μεταχειρίζονται οι Γερμανοί. — &Μπούον τζιόρνα, σινιόρ τενέντε.& — Α!...

This is a limited preview. Download the book to read the full content.

Continue Reading Full Book

Marcel Prévost's Η Μάγισσα (The Witch) pulls you straight into the heart of a small, superstitious French village. The year is 1899, and the air is thick with gossip and fear.

The Story

Jeanne is a young woman who lives on the outskirts of town. She's intelligent, keeps to herself, and has knowledge of herbs and remedies passed down from her grandmother. To the villagers, this independence and unexplained knowledge can only mean one thing: she must be a witch. When a local child falls ill after Jeanne was seen near their home, the simmering suspicion boils over into full-blown hysteria. A charismatic and manipulative local figure fans the flames, and soon the entire community is united in a campaign against her. The story follows Jeanne's struggle as the walls of her world close in, not with magic, but with the very real and terrifying force of collective belief and prejudice.

Why You Should Read It

What struck me most was how Prévost turns the 'witch' trope on its head. This isn't a fantasy. Jeanne’s 'powers' are just her refusal to conform. The book is a sharp, critical look at how societies create monsters out of misunderstood individuals. The real villain isn't a pointy-hatted crone, but the mob itself—its fear, its ignorance, and its need for a scapegoat. Prévost writes Jeanne with such quiet dignity that you feel every ounce of her isolation and injustice. The pacing is excellent; the sense of dread builds page by page as the rumor mill grinds on, making you wish you could step into the story and shout some sense into the townsfolk.

Final Verdict

This book is perfect for anyone who loves historical fiction with a psychological edge. If you enjoyed the tense atmosphere of The Crucible or stories that explore the dark side of small-town life, you'll find a lot to love here. It’s also a great, accessible entry point into French literature from this period—it’s thoughtful without being difficult. Ultimately, Η Μάγισσα is a timeless story about the cost of being different and the dangerous power of a story, once it starts to spread.

ℹ️ Public Domain Notice

Legal analysis indicates this work is in the public domain. You do not need permission to reproduce this work.